canción: “Gitano loco” (Τρελε τσιγγανε)

Un tema de música rembética interpretado por Elevthería Arvanitaki…
caravana-gipsy.jpg
(descargar)

Τρελέ τσιγγάνε

Τρελέ τσιγγάνε, για πού τραβάς

μέσα στη νύχτα μόνος πού πας

ο χωρισμός σου είναι καημός

μες στην καρδιά μου παντοτινός

Gitano loco, ¿hacia dónde vas?

En medio de la noche, solo, ¿a dónde vas?

Tu partida es una pena

eterna en mi corazón.

Τι φεύγεις μόνος και βιαστικός

σα να `σουν ξένος περαστικός

σκλάβα σου μ’ έχεις παντοτινά

πάρε κι εμένα στα μακρινά

¿Por qué te vas solo y con prisas

como si fueras un extraño de paso

Me tienes esclava tuya eterna

¡Llévame lejos también a mí!

Τρελέ τσιγγάνε, τι με κοιτάς

έρημη μόνη με παρατάς

πάμε τσιγγάνε, πριν την αυγή

θα `ρθω μαζί σου και όπου βγει

πάμε τσιγγάνε μου, πριν την αυγή

θα `ρθω μαζί σου και όπου βγει

Gitano loco, ¿por qué me miras?

¿Sola, abandonada me dejas?

Vámonos, gitano, antes del alba-

Iré contigo a donde sea.

Vámonos, gitano mío, antes del alba,

iré contigo a donde sea.

Otra versión…

Y una versión más del mismo tema…


 

Anuncios

canción: ετσι ειν΄ οι ανθρωποι (así es la gente)

Un tema interpretado por Giorgos Dalaras…

Άσε με στο μεθοκόπι
έτσι ειν’ οι ανθρώποι
τόσο αμαρτωλοί κι ωραίοι
τόσο άνθρωποι

Déjame en la borrachera,
así son las personas,
tan pecadoras y hermosas,
tan humanas…

όσα λάθη κι αν μου βρούνε
θα συγχωρεθούνε
μα για σένα τι θα πούνε
την απάνθρωπη

Cuantos errores me encuentren,
se perdonarán
Pero, de ti, ¿qué dirán?
la inhumana…

Νύχτωσε και ξεπαγιάζω,
στα σκαλιά πλαγιάζω.
μ’ είδανε τα νυχτοπούλια
και βουρκώσανε

Anocheció y me congelo,
en los escalones me acuesto.
Me vieron las lechuzas
y se apenaron.

αν πεθάνω τι θα κάνεις
να ξαναζεστάνεις
τα χλωμά σβηστά μου χείλια
που παγώσανε

Si me muero, qué harás
para volver a calentar
mis pálidos labios apagados
que se congelaron.

Άσε με στο μεθοκόπι
έτσι ειν’ οι ανθρώποι
τόσο αμαρτωλοί κι ωραίοι
τόσο άνθρωποι
δε σου μάθανε ακόμη
τι θα πει συγγνώμη
σαν γυαλί κόβει η ματιά σου
η απάνθρωπη

Déjame en la borrachera,
así son las personas
tan pecadoras y hermosas,
tan humanos
No te enseñaron aún
qué significa “perdón”.
Como un cristal corta tu mirada
inhumana.

En este otro vídeo se muestra una interpretación en directo de este tema por el mismo Giorgos Dalaras…

canción “Η τρατα” (el barco pesquero)

La versión del grupo Zouzounia, cantada por voces infantiles…

Η τράτα

(παραδοσιακό νησιώτικο, tema tradicional isleño)

H τράτα μας η κουρελού
η χιλιομπαλωμένη
όλο τήνε μπαλώναμε
κι όλο ήταν ξεσκισμένη.
Nuestro barco andrajoso,
mil veces reparado
cuanto más lo reparamos
tanto más desgarrado.
Βρε, βίρα μια – στα πανιά
βρε, βίρα δυο – στο χωριό
βρε, βίρα τρεις – στο σπίτι της
¡Ea, jala! una vez, para las velas.
¡Ea, jala!
dos, para el pueblo.
¡Ea, jala! tres, para su casa.
Αν το ‘ξερε η μάνα μου
πως δούλευα στην τράτα
θα μου ‘στελνε τα ρούχα μου
και την παλιά μου βράκα.
Si supiera mi madre
que trabajo en el barco
me enviaría mi ropa
y mis viejos calzones.
Βρε, βίρα μια – στα πανιά
βρε, βίρα δυο – στο χωρι
βρε, βίρα τρεις – στο σπίτι της
¡Ea, jala una vez!, – para las velas.
¡Ea, jala!  dos, para el pueblo.
¡Ea, jala!  tres, para su casa.
Πήγαµε και καλάραµε
κάτω στα δυο λιθάρια.
και γέμισε η τράτα μας
σουπιές και καλαµάρια.
fuimos y echamos las redes
allí entre las dos rocas
y se llenó nuestro barco
de sepias y calamares.

Y esta otra veρsión más auténticamente tradicional. La letra difiere de unas versiones a otras…

Να το ‘ξεύρεν η μάνα μου πως δούλευα στην τράτα
θα μου ‘στελνε τα ρούχα μου και την παλιά μου βράκα.

Η βάρκα μας, γκιόζα, η κουρελού, γκιόζα,
βρε πότε ‘δω, γκιόζα, βρε πότε αλλού, γκιόζα.
Γιαλέλιμ, γιαλέλιμ, γιαλέλιμ γιασαλά,
γιαλέλιμ γιαλέλιμ, γεια χαρά σας βρε παιδιά.

Από τη Σμύρνη εφύγαμε μπαρούτι φορτωμένοι
κι ο καπετάνιος φώναζε «Ωρέ, αγάντα μεθυσμένοι».

Η βάρκα μας, γκιόζα, η κουρελού, γκιόζα,
βρε πότε ‘δω, γκιόζα, βρε πότε αλλού, γκιόζα.
Γιαλέλιμ, γιαλέλιμ, γιαλέλιμ γιασαλά,
γιαλέλιμ γιαλέλιμ, γεια χαρά σας βρε παιδιά.

Aquí la versión, musicalmente más elaborada, de Elevthería Arvanitaki…

Prometeo y Epimeteo distribuyen recursos entre los seres vivos

PLATÓN, PROTÁGORAS (320c 8) (adaptado)

(descargar)

Ἦν γάρ ποτε χρόνος ὅτε θεοὶ μὲν ἦσαν, θνητὰ δὲ γένη οὐκ ἦν. ἐπειδὴ δὲ καὶ τούτοις ἦλθεν χρόνος γενέσεως , οἱ θεοὶ τυποῦσιν αὐτὰ ἐκ γῆς καὶ πυρὸς καὶ μείξαντες ὅσα πυρὶ καὶ γῇ κεράννυται. ἐπειδὴ δ’ ἔμελλον ἄγειν αὐτὰ πρὸς φῶς, προσέταξαν Προμηθεῖ καὶ Ἐπιμηθεῖ κοσμῆσαί τε καὶ νεῖμαι δυνάμεις ἑκάστοις ὡς πρέπει. Προμηθέα δὲ παραιτεῖται Ἐπιμηθεὺς αὐτὸς νεῖμαι, “Νείμαντος δέ μου,” ἔφη, “ἐπίσκεψαι ·” καὶ οὕτω, Προμηθέα πείσας, νέμει δυνάμεις. νέμων δὲ τοῖς μὲν ἰσχὺν ἄνευ τάχους προσάπτει, τοὺς δ’ ἀσθενεστέρους ἐκοσμεῖ τῷ τάχει · τοὺς δὲ ὥπλιζε , τοῖς δ’ ἄοπλον φύσιν διδοὺς ἄλλην τινὰ δύναμιν αὐτοῖς ἐμηχανᾶτο εἰς σωτηρίαν.


μετάφρασις (ver traducción)

translation-contest

canción : la escuela ( το σχολείο )

Una versión de Giorgos Mufluzelis (Γιώργος Μουφλουζέλης) ….

το σχολείο

Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο
ούτε έχω μάθει γράμματα πολλά.
ξέρω όμως ένα κι ένα κάνουν δύο
και πως τα φωνήεντα είναι εφτά.

Yo no he terminado la escuela
ni he aprendido muchas letras.
Sé, sin embargo, que uno y uno hacen dos
y que las vocales son siete.

Τόσο καιρό μαζί μου και δεν έχεις μάθει
τα δικά μου χούγια και τα φυσικά.
η προπαραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται
όταν η λήγουσα είναι μακρά.

Tanto tiempo conmigo y no has aprendido
mis costumbres y mi natural.
la antepenúltima nunca se acentúa
cuando la penúltima es larga.

Εσύ που κάνεις όλα πως τα ξέρεις
κι όλο εξυπνάδες έχεις στο μυαλό
πες μου, για να μάθω, ποιο έχει γίνει
πρώτα η κότα ή το αυγό.


Tú que haces todo como lo sabes,
y todo lleno de ocurrencias tienes el cerebro,
Dime, para que yo me entere, qué ha sido
primero, la gallina o el huevo.

Τόσο καιρό μαζί μου και δεν έχεις μάθει
τα δικά μου χούγια και τα φυσικά.
εκτός από τον έρωτα μ’ αρέσει και το μπουζούκι
μα εσύ στερείσαι καλλιτεχνικά!

Tanto tiempo conmigo y no has aprendido
mis manías y mi natural.
Además del amor, me gusta el buzuki.
“¡Pero careces de arte!”


Y la versión de Giorgos Dalaras, una esrofa más breve…


Y una versión de Lucas Dalaras …

Canción Σαν αποκληρος γυριζω (san apokliros girizo) – Sotiria Bellou

Un tema clásico del repertorio del rembético, interpretado por Sotiria Bellou…


Σαν απόκληρος γυρίζω

Σαν απόκληρος γυρίζω
στην κακούργα ξενιτιά
Περιπλανώμενος δυστυχισμένος
Μακριά απ’ της μάνας μου την αγκαλιά

Doy vueltas como un paria
en dura tierra extranjera,
desdichado vagabundo
lejos del abrazo de mi madre.

Κλαίνε τα πουλιά για αέρα
Και τα δέντρα για νερό
Κλαίω μανούλα μου κι εγώ για σένα
Που έχω χρόνια για να σε ειδώ

Lloran los pájaros por tener aire
y los árboles por agua
Lloro, madre, yo también por ti
que hace años que no te veo.

Πάρε Χάρε τη ψυχή μου
Ησυχία για να βρω
Αφού το θέλησε η μαύρη μοίρα
Μες τη ζωή μου να μη χαρώ

Acoge, Caronte, mi alma
para encontrar yo la paz
ya que la negra suerte quiso
que en mi vida no sea feliz.

Y esta otra versión, de Stelios Kazantzidis


Apri Romae cursitant

wild-boar-in-rome_orig

NUNTII LATINI ( 21.4.2017)

Apri Romae cursitant
(exonerare)

Apri in viis Romæ valde increbruerunt, quod vix verum esse credideris. Attamen commeatui publico iam periculo esse coeperunt. Quam ob rem moderatores urbis moniti sunt, ut huic malo mederentur: una cum administris regionalibus et aliis magistratibus rationes invenirent, quibus numerus aprorum media urbe cursitantium coerceretur.


ex lingua latina in hispanicum conversio (ver traducción)

translation-contest


 


dies Romanorum

UNIDAD IX

Narratio: Dies Romanorum

Romani diem in multis rebus agebant. Dies in duŏdĕcim horas divīsa erat. Omnes homines, servi dominique, māne cum sole, horā primā, ē lecto surgebant et faciem et bracchia lavabant. Posteā parvum ientaculum sumebant et laborabant.

Servi semper labores arduos faciebant. Viri liberi multa negotia habebant.

Patricii, qui plūs otium habebant, clientes accipiebant (clientes viri liberi erant qui laborabant et fideles domino suo erant) posteāque ad forum adibant. Alii cives officium suum faciebant.

Hora quinta tempus prandii erat.

Vespere, post meridiem, tempus otii incipiebat: alii in thermas ibant et in palaestra exercebant; alii ludos scaenicos, gladiatorios aut circenses videbant.

Postremo, ab hora nona ad duodecimam domini dominaeque divites cum amicis suis in triclinio cenabant. Triclinium tres «lectos» habebat ubi convīvae iacebant; nomen lectorum triclinium erat.

Ultima hora diei duodecima erat. Nox incipiebat cum sol occĭdēbat et in duodecim horas quoque divisa erat.

Nocte omnes homines, viri, feminae, pueri puellaeque, dormiebant. Tantum milites in castris nocte vigilabant.

Responde latine:

Quid homines faciebant cum ē lecto surgēbant?

Quid homines mane sumebant?

Quid clientes erant?

Quo patricii adibant?

Quando tempus otii incipiebat?

Quid Romani faciebant post meridiem?

Ubi Romani cenabant?

Quid milites faciebant nocte?